• ოტია იოსელიანის ხუმრობა

    otia ioselianis xumroba proza poezia literatura
    ერთ დღეს ბატონი რევაზ მიშველაძე მწერალ ოტია იოსელიანთან ერთად შეხვედრაზე იმყოფებოდა კასპში. დარბაზიდან ერთმა ლამაზმა მანდილოსანმა მწერლებს “საინტერესო” შეკითხვა დაუსვა. ამ სახალისო ისტორიას რევაზ მიშველაძე შემდეგნაირად იხსენებდა:

  • 
  • უმზეო დროსთან ნამბორალნი

    არ ვიცი, ეს ნაწარმოები როდის დაიწერა, ან ვინ დაწერა. ჩემი აზრით, რამდენიმე ათასწლეულის წინ ვინმე ღვთისგან ბოძებული ნიჭით დაჯილდოებულ ადამიანს უნდა დაეწერა. რომ არა ღვთის ნიჭი, ასეთ უნიკალურ ქარგას, ასეთი მხატვრული და ფილოსოფიური ხედვათა სინთეზით ვერ გააჯერებდა. ნაწარმოები ჩემს ხელში შემთხვევით, დროისგან დაზიანებული მოხვდა. მე კი გადმოწერისას ოდნავ, სულ ოდნავ გავათანამედროვე. თან მიკვირს, გადარჩენილი ნაწილი, თუნდაც ეს მართლაცდა უნიკალური ქარგა, თითქოსდა ჯვრის სქემა, ჩემამდე როგორ არავის ხელში არ აღმოჩნდა. ალბათ, აქაც ღვთის ნება იყო. და იღბლიანად მიმაჩნია, რაკი მან ათასწლეულებს დაფარულმა გაუძლო. ჯვრის სქემამ კი ჩემი სამშობლოს, საქართველოს დროშა გამახსენა.

  • 
  • ლინკოლნის წერილი მასწავლებელს

    cnobili adamianebi pirovnebebi abraam linkoln brdznuli azrebi gamonatqvamebi

    ლინკოლნის წერილი მასწავლებელს


    ვიდრე ლინკოლნის შვილი სკოლაში სწავლას დაიწყებდა, აბრაამმა წერილი მისწერა მის მომავალ მასწავლებელს.

    "ჩემი შვილი დღეს იწყებს სწავლას. ეს სრულიად უცხო თავგადასავალია მისთვის და მსურს ღირსეულად გაუძღვეთ მას ამ გზაზე. ყოველი თავგადასავალი თავისთავში ომს, ტრაგედიასა და ტკივილს გულისხმობს და წინსვლა, რომ შევძლოთ საჭიროა გქონდეს რწმენა, სიყვარული და მხნეობა.

  • 
  • მოხევე

    ხევი ... უზარმაზარი თოვლიანი მწვერვალები. თერგი, მყინვარი, სამება, ცვრიანი ბალახი, ცივი წყაროს წყალი, პატარა მიწა, რაღათქმაუნდა ღმერთი, სახლი, ოჯახი და თავისუფლება. სულ ესაა რაც სჭირდება მოხევეს. მოხევეს, რომელსაც ბატონი არასოდეს ჰყოლია და მუდამ თავისუფლებისა და სამშობლოს სიყვარული უნათებდა გზას.

  • 
  • შენი კავალერი

    მოგყევი საყვარლის ოთახამდე და ისევ დაგინახე გრძნობებგაშიშვლებული პოეზიასთან. არ გიხდებოდა შავ-თეთრი სტროფების სხეულზე ფათური. ზურგი შეგაქციე და მხრებში ამტკივდი მუნკის „კივილივით“.