• შენი კავალერი

    მოგყევი საყვარლის ოთახამდე და ისევ დაგინახე გრძნობებგაშიშვლებული პოეზიასთან. არ გიხდებოდა შავ-თეთრი სტროფების სხეულზე ფათური. ზურგი შეგაქციე და მხრებში ამტკივდი მუნკის „კივილივით“.

  • 
  • დავდივარ უხმოდ სიყვარული დამაქვს მთვარეულს ...

    დავდივარ უხმოდ სიყვარული დამაქვს მთვარეულს გაუმაძღარი აფთარივით სხეულს ვიფლითავ მერე ნაბადად მოვიხურავ თვალებს ღამეულს და შენი სულის სახარებას გადავიკითხავ... მიყვარხარ მაგრამ მშიერი ვარ ამ სიყვარულით დაწინწკლულ ცაზე ირმის ნახტომს ავედევნები რადგან სამყარო უყკვე არის გადასანთლული შემომიწირავს ზვარაკივით ჩემი ლექსები...

  • 
  • აკუტაგავა რიუნოსკე - არა, ყველაფერი როდი ვიცი …

    არა, ყველაფერი როდი ვიცი … ის, რაც ვიცი, მხოლოდ ნაწილია ჩემი სულისა. ხოლო რაც არ ვიცი, იგი ჩემი სულის უდაბნოა, გადაშლილი უკიდეგანოდ. მე მეშინია მისი. სინათლეში ურჩხულები ვერ იბუდებენ, მაგრამ უსაზღვრო წყვიადში მუდამ თვლემს რაღაც გამოუცნობი."

    აკუტაგავა რიუნოსკე

  • 
  • გოდერძი ჩოხელი - "ადამიანთა სევდა"

    "- ყველაზე კარგს რას ეძახი ადამიანის ცხოვრებაში?

    - ჯეელი რომ ხარ და ვიღაც გიყვარს, მერე თუ იმასთან კარგ დღესა და კარგ წუთისოფელს ჩამოლევ, ის არის ყველაზე კარგი."

    გოდერძი ჩოხელი - "ადამიანთა სევდა"

  • 
  • გურამ დოჩანაშვილი - ზოგი ხმაური სიმშვიდეა.

    - ზოგი ხმაური სიმშვიდეა.
    - მაინც რომელი? - აი, როცა შინ ხარ ... გარეთ წვიმს. წვეთები მშვიდად უკაკუნებენ ფანჯარას. სახლში თბილა. წვეთების ხმაური აღარ გესმის, გახსენდება რაღაც, ფიქრობ... სიმშვიდეა

    გურამ დოჩანაშვილი